INTERRAIL

Τη δεκαετια του 80’ και 90’ ενας διαδεδομενος τροπος για να γυρισουν την ευρωπη οι νεοι ηταν με τα τρενα, και ειδικα με την καρτα interrail (international railways).

Εβγαζες ενα εντυπο σαν μπλοκ επιταγων στο σχημα, μπροστα ηταν τα στοιχεια του κατοχου και εσωτερικα στα φυλλα που υπηρχαν ειχες την δυνατοτητα να γραψεις την διαδρομη που επελεγες. (Π.χ. Milan-Paris)
Ο ελεγκτης απλως το τσεκαρε. Αυτο για τα απλα τρενα, για τα intercity πληρωνες την διαφορα. Το κοστος ηταν χαμηλο για την δυνατοτητα του ενος μηνος που ειχες στη διαθεση σου. Ισχυε για ολη την δυτικη ευρωπη, και ενα μικρο μελος της ανατολικης. Επισης μπορουσες περνοντας το Γιβραλταρ να περασεις στο Μαροκο. Φιλος που ειχε παει εκει ελεγε να μην πατησουμε, για τους ειχαν κατακλεψει και ας η Καζαμπλανκα του Χαμφρεϊ Μπογκαρτ φανταζε εξωτικη, εκει δεν πηγα. Η “ταξιδια ψυχη” απο τους Τρυπες ηταν το μουσικο background και ξεκινουσες για την περιπλανηση.
Ειχα την δυνατοτητα να το κανω αυτο δυο φορες. Εκπληκτικη αισθηση ελευθεριας. Στο Παρισι μετα απο εξι μερες παραμονη – ας οψεται η μποεμ Μονματρη και τα καφε της πολης - εχασα το απογευματινο τρενο για την Βαρκελωνη. Ο υπευθυνος με ενημερωσε οτι στις 10 το βραδυ φευγει ενα τρενο που μεσω των Πυρηναιων, αλαζοντας αμαξοστοιχια σε ενα μεθοριακο σταθμο των Γαλλοισπανικων συνορων την La Tour de Carol θα εφτανα στην Βαρκελωνη. Το ξημερωμα με βρηκε να διασχιζω αυτα τα καταπληκτικα βουνα, αλλα και με μια αισθηση ανασφαλειας αν παω σωστα.Ο ελεγκτης μου το επιβεβαιωσε δυο φορες. Τριτη δεν τολμησα να ρωτησω!!!
Για διαμονη και αυτο εξασφαλιζοταν με την καρτα που εβγαζες απο τη Ελλαδα για τους ξενωνες Youth Hostel. Ειχες κρεβατι, ενα σχετικο πρωινο, ντουζ, επλενες ρουχα κ.τ.λ. Στις 30 Απριλιου σε καποια απο τις διαδρομες φτανοντας στο Amsterdam δεν γνωριζα οτι ηταν η γιορτη των γενεθλιων της βασιλισας τους. Ολη η πολη μια γιορτη. Πολυς κοσμος, μπαντες στους δρομους, ενας χαμος. Ομως οχι δωματιο, ουτε κρεβατι δεν υπηρχε πουθενα. Αφησα το σακιδιο στην ελληνικη ταβερνα Δελφοι και περασα ολο το βραδυ στους δρομους, οπου την επομενη μερα βρηκα μερος για διαμονη.
Σε μια αλλη περιπτωση διασχιζοντας την νοτια Γαλλια επεσα ημερομηνιακα με την εναρξη του φεστιβαλ των Καννων !!! Εκανα σταση και σταθηκα μπροστα στο κτηριο των προβολων. Μαρτιν Σκορτσεζε, Μικυ Ρουρκ, Νταστυ Χοφμαν , προσερχονταν μπροστα μου για την εναρξη!!! Αυτη ηταν η Interrail, μεγαλες διαδρομες, απροβλετες εξεληξεις που αν δεν προσεχες μπορει να σου στοιχιζαν. Στην επιστροφη απο την Βενετια στην Θεσσαλονικη – 32 ωρες – τα τελευταια μου λεφτα τα εκανα σαντουιτς μεσα στο τρανο για την νεαρη ρουμανα απο το Αραντ. Φυγας οπως απεδειχθει. Στο Βελιγραδι την συνελαβαν οι αστυνομικοι. Ειχαμε προλαβει να ανταλαξουμε διευθυνσεις , και σε μια καρτα της με ευχαριστουσε. Οπως και εγω ευχαριστω τις ελληνιδες φοιτητριες που μου αγορασαν και εμενα αργοτερα σαντουιτς μεσα στο τρενο. Η Θεσσαλονικη αργουσε ακομα και εμενα ειχε αρχισει να με κοβει η πεινα!!!